Monday, August 2, 2021
Home / Rozwój  / Rodzicielstwo  / 10 metod wychowawczych, które rozwijają w dzieciach emocjonalną siłę

10 metod wychowawczych, które rozwijają w dzieciach emocjonalną siłę

Zastosuj te metody wychowawcze, a zobaczysz jak zmieni się twoja relacja z dzieckiem.

dwoje dzieci bawi się nad wodą

Czy istnieją techniki i metody wychowawcze, które sprawią, że dzieci wyrosną na pewnych siebie ludzi? Fot. Pixaby

Nieśmiałe, agresywne, ma złe maniery, niszczy przedmioty, protestuje, przejada się albo niedojada, marudzi, wybucha złością, nie sprząta, nie chce iść spać, nie chce się dzielić, mało aktywne, za bardzo aktywne…

Jerry L. Wyckoff i Barbara C. Unell, autorzy książki „Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice”, zebrali kilkadziesiąt przykładów zachowań, które dorośli określają mianem problemu wychowawczego, i do każdego dopasowali rozwiązanie. Dodali do tego sposoby na unikanie problemów, a także przykłady z życia wzięte, jak zastosowane w praktyce metody wychowawcze zmieniają relacje z dziećmi i ich zachowania. Z tej bardzo cennej książki mamy specjalnie dla Was fragment o 10 technikach wychowawczych.

Techniki wychowawcze, które rozwijają w dzieciach emocjonalną siłę

Staniesz się zdyscyplinowanym rodzicem w sposób naturalny, kiedy zaczniesz przyjmować zdrowe podejście i uczyć dziecko zdrowego szacunku, odpowiedzialności, odporności i zaradności. Poniższe techniki wychowawcze stanowią bezstresowe rozwiązania powszechnych problemów z zachowaniem, które zdarzają się codziennie.

1. Wyścig z czasem

Twoje dziecko jest gotowe na tę technikę, kiedy umie chodzić.

Ta strategia motywuje dziecko do zakończenia danej czynności przed upływem określonego czasu.

Po prostu nastaw timer – dobrze się sprawdza timer w smartfonie – i powiedz: „Zobaczmy, czy uda ci się to zrobić, zanim zadzwoni timer. Trzy, dwa, jeden, start!”.

Następnie kibicuj dziecku, kiedy stara się osiągnąć cel, tak jakby brało udział w meczu, na przykład: „Brawo, powkładałaś klocki do pudełka! Świetna robota!”. Po zakończonym zadaniu pochwal wysiłek dziecka: „Podobało mi się, jak wkładałaś klocki do pudełka!”.

2. Chwila spokoju (time out)

Twoje dziecko jest gotowe na tę technikę, kiedy potrafi przez kilka minut wytrwać w pozycji siedzącej.

Ta strategia – często nazywana „time out” – pozwala wszystkim się uspokoić i zająć rozwiązywaniem problemu. Lubimy słowa „chwila spokoju”, ponieważ podkreślają, jak ważne jest spowolnienie pracy serca i rytmu oddechu poprzez odprężenie. Obojętnie, jak to nazwiesz, pozwalaj sobie i dziecku na chwilę oddechu, mówiąc: „Przykro mi. Oboje musimy się uspokoić. Proszę, usiądź na schodku (stołku), a ja usiądę na krześle (schodku), zastanówmy się, co się stało i spróbujmy znaleźć lepsze rozwiązanie tego problemu. Nastawię timer, żebyśmy wiedzieli, kiedy «chwila spokoju» się skończy”. Sama zdecyduj, jak długa chwila spokoju potrzebna jest twojemu dziecku. Jedną z metod ustalania czasu jest liczenie jednej minuty na każdy rok życia dziecka.

Chwila spokoju ma być stosowana jedynie po to, by zapewnić tobie i dziecku krótką przerwę w nerwowej sytuacji.

3. Empatia

Już w niemowlęctwie warto zacząć wzmacniać i rozwijać wrodzoną zdolność empatii.

Najważniejszym czynnikiem, który budzi i utrzymuje empatię u dzieci, jest dawanie przykładu empatii, zrozumienia i troski – nawet noworodek będzie się uczył empatii na podstawie twoich słów i zachowania. Jeśli odpowiedź na niewłaściwe zachowanie zaczniesz od słów: „Przykro mi, że zdecydowałeś się to zrobić”, pokazujesz dziecku, że jego uczucia są dla ciebie ważne i że mu współczujesz, bo znalazło się w tarapatach. Ponadto rodzice mogą rozwijać potencjał empatyczny dziecka, podkreślając, w jaki sposób jego zachowanie wpłynęło na innych: „Jak myślisz, jak się czuje Andy, kiedy odpychasz go od zabawy?”.

I przeciwnie: okazywanie gniewu w reakcji na zachowanie dziecka podkopuje jego zdolność do empatii.

4. Zasada babci

Twoje dziecko jest gotowe na tę technikę, kiedy umie chodzić i wykonać jedno-dwa polecenia.

Zasada babci to umowa, która polega na tym, że dziecko dostaje to, czego chce, kiedy zastosuje się do zasady. Ta strategia motywacyjna opiera się na modelu „kiedy – wtedy”, na przykład: „Kiedy zrobisz to, o co prosiłam, wtedy możesz robić, co chcesz”. Na co dzień stosuje ją wielu dorosłych: „Kiedy skończymy pracę, możemy się bawić”.

5. Ignoruj

Kiedy twoje dziecko zaczyna się przemieszczać – raczkować, przesuwać się i chodzić – możesz bezpiecznie ignorować irytujące zachowania, które nie zagrażają dziecku czy innym osobom i nie prowadzą do zniszczeń.

Dobrym przykładem takiego zachowania jest marudzenie, które można zignorować, po prostu udając, że nie istnieje.

Badania wskazują, że ignorowane zachowania zwykle słabną i zanikają, co czyni tę technikę użyteczną w wielu sytuacjach.

Twój dialog wewnętrzny ma brzmieć tak: „Nie muszę zwracać uwagi na ten hałas. Udam, że go nie ma”.

6. Pochwała

W okresie niemowlęctwa najlepiej zacząć stosować pochwały, utrwalając w sobie nawyk zachęcania do nauki.

Chwalimy, żeby podkreślić pożądane zachowania, na przykład: „Pozbierałeś klocki i odłożyłeś na miejsce. Dziękuję za pomoc”. Albo „Jak ładnie się bawisz z bratem”. Zauważ, że chwalone jest zachowanie dziecka, a nie ono samo.

Uważaj na nadmiar pochwał. Twoje pochwały powinny być prawdziwe i konkretne, żeby dziecko zrozumiało, że na pozytywne zachowanie zwracasz uwagę tak samo, jak na negatywne.

7. Zabawa w ciszę

Twoje dziecko jest gotowe na tę technikę, kiedy zaczyna rozumieć, co oznacza „być cicho” – zwykle około drugiego roku życia. Zacznij wprowadzać to pojęcie, kiedy dziecko nauczy się wykonywać polecenia.

Możecie bawić się w ten sposób, kiedy wskazana jest cisza, na przykład w porze układania się do snu. Po prostu powiedz: „Zobaczmy, jak długo potrafisz być cicho. Ciiii!”. Potem należy co jakiś czas szeptem pochwalić dziecko za zachowanie ciszy: „Jesteś tak cicho. Na pewno wygrasz zabawę w ciszę”.

  

Zobacz też: Masz niegrzeczne dziecko? A może to zaburzenia integracji sensorycznej? 

8. Przekierowanie

Kiedy dziecko potrafi zrozumieć i wykonywać proste polecenia, przekierowanie jest podstawową strategią odwracania uwagi.

Można je stosować za każdym razem, kiedy dziecko albo właśnie robi, albo zaraz zacznie robić coś niebezpiecznego, zakazanego albo przykrego. Na przykład powiedzmy, że twoja córka uwielbia grzebać w doniczce z kwiatkiem. Kiedy widzisz, że sięga do doniczki, możesz odwrócić jej uwagę – pokaż jej, co trzymasz w ręku albo poproś, żeby podała ci coś z drugiego końca pokoju.

9. Upomnienie

Kiedy dziecko zaczyna rozumieć słowo „przestań” (polecenie przerwania danego zachowania), można stosować tę technikę – zazwyczaj około dziewiątego miesiąca życia. Upomnienie składa się z trzech kroków: 1) polecenia, 2) powodu oraz 3) zachowania zastępczego. Na przykład: 1) „Prze stań bić psa!”, 2) „Bicie boli!”, 3) „Dotykaj delikatnie, o tak!”. Następnie pokaż, jak delikatnie dotknąć psa

10. Zasada

Dziecko jest gotowe na tę technikę, kiedy jest w stanie zrozumieć, co oznacza słowo „zasada” (granica określająca bezpieczne zachowanie).

Zasady to granice, które mają wskazywać drogę, określać oczekiwania i, kiedy już zostaną zinternalizowane, kierować samokontrolą. Na przykład kiedy chcesz nauczyć dziecko korzystania z fotelika samochodowego, powiedz: „Zasada brzmi: samochód nie może ruszyć z miejsca, dopóki nie usiądziesz w foteliku z zapiętymi pasami”.

Zasady mogą przyjąć również postać zasad domowych, czyli ogólnego kodeksu postępowania, którego dziecko ma się trzymać.

Wypisz je na dużej kartce, powieś na ścianie i pokazuj dziecku, żeby przypomnieć mu o zasadach, których się nauczyło, na przykład: 1) Bądź dla wszystkich miły, 2) Wybieraj to, co dobre i bezpieczne, 3) Od razu wykonuj polecenia.

  

Zobacz też: Dieta sensoryczna, czyli 33 zabawy kreatywne dla dzieci w domu

O książce „Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice”

okładka książki Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice

Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice

Edukatorka Barbara C. Unell oraz doktor psychologii Jerry L. Wyckoff przygotowali kompleksowy przewodnik dla każdego obecnego oraz przyszłego rodzica. „Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice” podzielone jest na sześć spójnych rozdziałów. Wśród nich znajdziemy poparte badaniami naukowymi oraz doświadczeniem (i podane w przystępnej formie) teorie psychologiczne oraz praktyczne porady sklasyfikowane według rodzaju niepożądanego zachowania: zazdrości, problemów z jedzeniem, problemów z kąpielą czy korzystaniem z toalety, konfliktów pomiędzy rodzeństwem, nadużywania słowa „nie”, niechęci do dzielenia oraz wielu, wielu innych. Dzięki takiej formule po książkę można sięgnąć w dowolnej chwili, szukając rozwiązania konkretnego problemu.
Autorzy przybliżają również czytelnikowi pojęcie dyscypliny – rozumianej nie jako rygor czy subordynację, ale konsekwentne i spokojne wpajanie dziecku zasad właściwego zachowania, uczenie go odpowiedzialności i utwierdzanie w pewności siebie. Swoje rady podpierają aktualnymi badaniami naukowymi i statystykami oraz sytuacjami z własnej praktyki. Podkreślają, jak ważne jest, aby mimo niepowodzeń i błędów nie poddawać się oraz próbować dalej, stawiając na empatię, miłość, a także spokój. 

Autorzy książki:

Barbara C. Unell – edukatorka, dziennikarka i felietonistka „Kansas City Star”. Założycielka magazynu „Twins”. Ukończyła dziennikarstwo i psychologię na University of Texas w Austin. Jest adiunktem na Uniwersytecie Missouri-Kansas City, specjalizuje się w marketingu społecznym, public relations oraz planowaniu strategii non-profit. Jest mamą dwóch (już dorosłych) bliźniaków. Mieszka na przedmieściach Kansas City ze swoim mężem Robertem.

Jerry L. Wyckoff – doktor psychologii. Przez siedemnaście lat pracował jako psycholog i edukator w szkole Shawnee Mission (KS), a także konsultant w okręgach szkolnych w Chicago, St. Kansas City. Był także przewodniczącym Komitetu Stop Przemocy oraz Komitetu ds. Zapobiegania Wykorzystywaniu Dzieci. Dr Wyckoff jest częstym mówcą poświęconych tematowi zapobiegania krzywdzenia dzieci. 

 

 

Oceń artykuł
BRAK KOMENTARZY

SKOMENTUJ, NIE HEJTUJ

Chcę być informowany/a o odpowiedziach