Jakie metody wykorzystuje się w terapii neurologopedycznej?

Zrozumienie mechanizmów neurologopedycznych pozwala nauczycielom lepiej dostosować warsztat pracy do możliwości uczniów z deficytami w tym obszarze. Często to właśnie w sali lekcyjnej zauważa się pierwsze sygnały świadczące o konieczności interwencji specjalisty, dlatego wiedza na temat dostępnych metod terapii stanowi istotny element kompetencji zawodowych każdego pedagoga

Czym jest terapia neurologopedyczna i kiedy się ją stosuje?

Terapia neurologopedyczna to wyspecjalizowany obszar logopedii, koncentrujący się na diagnozie oraz leczeniu zaburzeń mowy i komunikacji wynikających z uszkodzeń lub dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego. W przeciwieństwie do standardowej logopedii, która często kojarzona jest z korekcją wad wymowy, neurologopedia zajmuje się głębszymi problemami, takimi jak afazja, dyzartria, dysfagia (zaburzenia połykania) czy zaburzenia ze spektrum autyzmu.

Z pomocy neurologopedy korzystają osoby w każdym wieku – od wcześniaków z zaburzeniami odruchów ssania, przez dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, aż po dorosłych po udarach czy wypadkach komunikacyjnych. W kontekście szkolnym interwencja ta dotyczy najczęściej uczniów, u których problemy z mową wynikają z nieprawidłowego napięcia mięśniowego, uszkodzeń neurologicznych lub genetycznych zespołów wad wrodzonych.

Terapię prowadzi wyłącznie wykwalifikowany specjalista. Zazwyczaj jest to osoba, która ukończyła podyplomowe studia z neurologopedii dostępne np. na stronie: https://www.ire-studia.edu.pl/studia-podyplomowe/dla-nauczycieli/neurologopedia/ i ma dużą wiedzę z pogranicza medycyny, psychologii i lingwistyki, co pozwala jej na holistyczne podejście do problemów ucznia.

Jakie metody stosują neurologopedzi podczas terapii?

Metod terapeutycznych w neurologopedii jest wiele i dobiera się je zawsze indywidualnie do potrzeb pacjenta. Głównym celem jest budowanie lub odbudowa kompetencji komunikacyjnych oraz usprawnianie funkcji prymarnych, takich jak oddychanie, żucie i połykanie. Specjaliści w codziennej pracy najczęściej wybierają:

• metody manualne i stymulacyjne,
• komunikację alternatywną i wspomagającą (AAC),
• terapię miofunkcjonalną,
• metody instrumentalne i biofeedback.

W polskim systemie terapeutycznym dużą popularnością cieszy się również neurobiologiczne podejście znane jako Szkoła Krakowska. Jest to systemowa terapia funkcji poznawczych, która zakłada, że rozwój mowy jest ściśle powiązany z rozwojem innych struktur mózgowych. Więcej na ten temat można przeczytać we wpisie: Na czym polega Metoda Krakowska w logopedii?

Jak zdobyć wykształcenie niezbędne w pracy neurologopedy?

Rosnąca liczba uczniów z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego sprawia, że zapotrzebowanie na specjalistów w tej dziedzinie nieustannie wzrasta. Dla nauczycieli, pedagogów specjalnych czy logopedów ogólnych, poszerzenie kompetencji o dyplom z neurologopedii stanowi doskonałą inwestycję w rozwój zawodowy i stabilizację na rynku pracy.

Aktywni zawodowo pedagodzy, którzy chcą uzyskać uprawnienia do pracy w tym obszarze, mogą ukończyć studia podyplomowe z neurologopedii. Program takiego kształcenia jest intensywny i obejmuje zagadnienia z zakresu anatomii i fizjologii układu nerwowego, neuropsychologii, a także praktyczną naukę metod diagnozy i terapii, o których wspomniano wcześniej.

Renomowane uczelnie, takie jak Instytut Rozwoju Edukacji – https://www.ire-studia.edu.pl/, oferują programy dostosowane do trybu życia osób aktywnych zawodowo. Dzięki temu możliwe jest łączenie pracy w szkole ze zdobywaniem nowych kwalifikacji. Warto zauważyć, że studia online z neurologopedii pozwalają na oszczędność czasu i dostęp do wybitnych wykładowców z całej Polski bez konieczności cotygodniowych dojazdów.

Absolwent tego kierunku zyskuje nie tylko nowy tytuł, ale przede wszystkim realne narzędzia do pracy z najbardziej wymagającymi przypadkami klinicznymi w środowisku szkolnym i przedszkolnym. Posiadanie takich kompetencji znacząco podnosi prestiż nauczyciela i otwiera drogę do prowadzenia prywatnej praktyki gabinetowej.

Źródło: materiał Partnera MK