Monday, October 25, 2021
Home / Kultura  / Clive Staples Lewis, Dopóki mamy twarze

Clive Staples Lewis, Dopóki mamy twarze

C. S. Lewis reinterpretuje mit o Erosie i Psyche w wersji znanej z Metamorfoz Apulejusza, ale jego akcję przenosi do fikcyjnej, starożytnej krainy Glome.

Clive Staples Lewis, fot. materiały prasowe

Clive Staples Lewis, fot. materiały prasowe

Clive Staples Lewis, fot. materiały prasowe

Clive Staples Lewis, dopóki mamy twarze, fot. materiały prasowe

C. S. Lewis reinterpretuje mit o Erosie i Psyche w wersji znanej z Metamorfoz Apulejusza, ale jego akcję przenosi do fikcyjnej, starożytnej krainy Glome.

C. S. Lewis i Opowieści z Narnii – to skojarzenie automatyczne. Znacznie rzadziej wspomina się, że ten klasyk literatury fantasy przez większość swojego życia zajmował się pisaniem dla dorosłych. Ważne miejsce w jego twórczości zajmują religijno-filozoficzne eseje oraz – niesłusznie zapomniana – ostatnia jego powieść Dopóki mamy twarze. C. S. Lewis reinterpretuje mit o Erosie i Psyche w wersji znanej z Metamorfoz Apulejusza, ale jego akcję przenosi do fikcyjnej, starożytnej krainy Glome – podkreślając w ten sposób uniwersalne przesłanie mitu. Historię opowiada jedna z sióstr pięknej Istry-Psyche i właśnie jej rozterki, cierpienia, jej spór z bogami stają się centralnym problemem powieści. [Esprit]

Łucja Kucia

Oceń artykuł
BRAK KOMENTARZY

SKOMENTUJ, NIE HEJTUJ

Chcę być informowany/a o odpowiedziach