2. Maraton Pisania. Jak łatwo można obudzić kreatywność!

Najbardziej zaskoczyło mnie, jak łatwo można uruchomić kreatywność szybkimi i prostymi ćwiczeniami.

Że tak dużo można napisać w krótkim czasie.

Jak ważna jest twórcza energia.

 

Te zdania, w różnych wersjach, powtarzały uczestniczki 2. Maratonu Pisania, zapytane o swoje największe zaskoczenia i odkrycia po całodziennym twórczym pisaniu.

„Nigdy nie jest za późno”

 

Julia Cameron w „Drodze Artysty” powtarza jak mantrę, że kreatywność nie jest darem wybrańców (czytaj: artystów), lecz prawdziwą naturą człowieka:

„Bez względu na to, ile masz lat albo jak ułożyło ci się życie, i czy twórczość artystyczna jest dla ciebie ścieżką kariery, czy tylko hobby albo marzeniem – nigdy nie jest za późno, by rozwijać się twórczo, i nigdy nie jest to samolubne ani głupie”.

Cameron od kilkudziesięciu lat na swoich warsztatach i we wspomnianej książce, będącej 12-tygodniowym kursem prowadzącym do wyzwolenia w sobie twórcy, pomaga zrozumieć przeszkody leżące na drodze do twórczego życia i je usunąć.

My te przeszkody usuwałyśmy podczas 2. Maratonu Pisania, przekonując się, że przy stworzeniu odpowiednich warunków pomysły łatwo wpadają do głowy, historie same się piszą, a przedmioty i zwierzęta mówią własnym głosem.

 

Zobacz też:
Moja wewnętrzna artystka wylądowała w raju. Maraton Pisania

„Co dziś chce być przeze mnie napisane?”

 

 

Maraton Pisania odbył się w Krakowie po raz drugi (9 lipca 2026 roku). W murach Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej przy ul. Rajskiej 1, z muralem-wierszem Wisławy Szymborskiej „Nic dwa razy”, spoglądającym przez okna z naprzeciwka, zanurzyłyśmy się na kilka godzin w pisaniu.

Bez komputerów, bez sztucznej inteligencji, ręcznie, na papierze. Po to, by poczuć, jak bardzo wyciąganie słów z głowy jest sposobem wyrażania siebie, przetwarzania doświadczeń i budowania tożsamości. Przygodą. Przejawem wolności. A także odwagą w zabieraniu głosu.

„To, co mnie najbardziej dziś poruszyło, to pytanie: co dziś chce przeze mnie zostać napisane. To jakby treść już istniała, a ja byłabym narzędziem, dzięki któremu ona staje się ciałem”

– napisała jedna z uczestniczek po Maratonie.

Bo pisanie można traktować jak rzemiosło, szlifować je, uczyć się technik. A jednocześnie jak przedsięwzięcie duchowe, gdyż – cytując Cameron:

„istnieje twórcza energia, która chce się wyrazić za waszym pośrednictwem”.

Polecamy:
Mistrzowskie początki. Tytuły, które uwodzą ludzi i roboty

„Nie zamykać się w tym, co już wiem”

 

Każde zaplanowane na Maraton ćwiczenie miało spełniać dwa zadania – poruszać twórczo, a jednocześnie przekazywać konkretne techniki pisania. Wiedza o nich zwiększa świadomość pisarską, a ich stosowanie wzbogaca teksty i pozwala pełniej oraz pewniej dokonać transfuzji obrazów z głowy (czy raczej z serca) autora, do krwioobiegu czytelnika.

„Najbardziej zaskoczyła mnie ilość metod, którymi można się bawić”.

 

Warsztaty pisania są też okazją do promocji czytelnictwa. Dlatego na 2. Maratonie Pisania do rąk uczestniczek trafiły książki reportażowe, pożyczone na miejscu, w czytelni. Bo bez czytania nie ma pisania. A jeszcze lepiej: bez świadomego czytania nie ma świadomego pisania. Podglądanie pisarskich technik u innych autorów może sprawiać ogromną czytelniczą frajdę.

„Po dzisiejszym dniu chcę częściej eksplorować książki, teksty, szukać stylu, a nie zamykać się w tym, co już wiem”.

 

Zobacz koniecznie:
Aneta Pondo. Jak dobrze pisać

„Otwórz swój głos”

Najtrudniejsze w pisaniu jest zebranie się do jego rozpoczęcia, dlatego pierwszą część maratonu – „Otwórz swój głos” – zaczęłyśmy od freewritingu, czyli swobodnego pisania. To świetny sposób na rozgrzewkę, uruchomienie flow i rozpuszczenie lęku przed pierwszym zdaniem.

„Zaskoczyło mnie, jak szybko budzi się moja uśpiona kreatywność”

 

 

Zaraz potem oddałyśmy głos naszej Wewnętrznej Artystce, która tworzyła tekst „Teraz JA”. W ruch poszły nożyczki, klej i pisaki, a przekaz naszej wewnętrznej twórczej istoty wspierały zarówno własne zdania, jak i fragmenty wycinane z innych tekstów, reprezentujących różne gatunki literackie.

„Odkryłam, jak ważne jest twórcze życie, jak wielka energia płynie z kontaktu z drugim człowiekiem”.

W kolejnej części ćwiczyłyśmy różne formy narracyjne i punkty widzenia. Jak wygląda świat z perspektywy ostatniej ławki w autobusie? Co się wydarzy, gdy pobawimy się chronologią zdarzeń?

„Dzisiaj odkryłam, że środek historii może być jej początkiem”.

Pisałyśmy też HERstorię – na dwa sposoby – ćwicząc rytm tekstu w długich i krótkich zdaniach. Dobierałyśmy do niej tytuł, który uwiedzie czytelników. Bawiłyśmy się w przymierzanie stylów innych autorów i sprawdzałyśmy, co chciałybyśmy pozostawić po sobie światu.

„Zaskoczyło mnie, na ile sposobów można opowiedzieć jedną historię”

 

„Dużego twórczego ognia rozpaliłyśmy.”

2. Maraton Pisania

Organizator: Fundacja Miasto Kobiet
Prowadzenie: Aneta Pondo
Projekt współfinansowany przez Miasto Kraków

 

Zadanie publiczne realizowane ze środków Miasta Krakowa

ngo.krakow.pl  

rownosc.krakow.pl